Articles Comments

Kolekcja Przyrodnicza Pracowni Dydaktyki » Zoologia » Mieszkańcy Bałtyku: Wężynka

Mieszkańcy Bałtyku: Wężynka

Cykl „MIESZKAŃCY BAŁTYKU” został przygotowany przy współpracy ze Stacją Morską Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego

Wężynka Nerophis ophidionryba morska z rodziny igliczniowatych Syngnathidae. Zasiedla północno-wschodni Atlantyk – wzdłuż wybrzeży Europy (od Norwegii do Maroko), Morze Bałtyckie, Śródziemne i Czarne na głębokościach 2 – 15 m. Wstępuje niekiedy do wód słonawych. Chętnie przebywa ponad piaszczystym podłożem w zaroślach podwodnych łąk.

Ciało długie, wężykowatego kształtu, poza okresem godowym okrągłe w przekroju. Głowa niewielka, pyszczek wydłużony, rurkowaty. Osiągana max. długość: samice 30 cm; samce 25 cm (choć w Bałtyku gatunek rzadko przekracza wielkość 21 cm). Płetwa grzbietowa z 33–38 promieniami miękkimi. Całkowity brak innych płetw. Ruchliwy i giętki ogonek służy jako narząd chwytny umożliwiający się rybkom czepianie roślin wodnych. Zależnie od zamieszkiwanego miejsca ubarwienie ciała bywa bardzo zmienne. Tak więc, grzbiet może być ciemnozielony, zielonożółty, zielony lub brązowo zielonkawy. Strona brzuszna najczęściej jest barwy białawej, jasnozielonej lub zielonożółtej. W okresie godowym u samic występuje niebieska linia falista na pokrywach skrzelowych i przedniej części tułowia oraz żółta na stronie brzusznej. Samce są znacznie skromniej przystrojone. Wężynka trze się od maja do sierpnia. Jedna samica składa do 300 ziaren ikry przyklejając je bezpośrednio na brzuchy kilku samców. W przeciwieństwie do innych krewnych (iglicznie, pławikoniki) samce wężynek nie posiadają torby lęgowej. Każdy samiec nosi od 50 do 200 jaj, o średnicy około 1mm, ułożonych w dwóch rzędach wzdłuż wąskiej szczeliny brzusznej. Następnie, w ciągu dalszego rozwoju, zapłodnione komórki jajowe zagłębiają się tylko płytko w skórze. Po trzech tygodniach wylęgają przezroczyste larwy o długości 9 mm. Do czasu zaniku płetw piersiowych i ogonowej przez 3-4 miesiące wiodą pelagiczny tryb życia. Później, na wzór swych rodziców, prowadzą raczej osiadły tryb życia przyczepiając się do roślin wodnych i „upodabniając” się do listków tasiemnicy. Osobniki dorosłe niechętnie i rzadko pływają przemieszczając się pomiędzy roślinami, zmieniając tym samym miejsce np. czatowania na zdobycz. Wężynki odżywiają się planktonem, drobnymi skorupiakami i narybkiem innych gatunków ryb (pokarm dostosowany do niewielkiego otworu gębowego). W Polsce objęta ścisłą ochroną!

Written by

Filed under: Zoologia

Dodaj komentarz